اسرار خلقت تا بارگاه عظمت
يا جام و ميگر پنجم

بقسم متن پائين کنيد

بقسم pdf پائين کنيد

فصل ٢٨

نظری مختصر بر مبدأ و معاد بشر

١- آيا ميدانيد ؟ که انسان ها به سه دوره از زمين و ماحَصَل آن تکامل می يابند.

اول : در رحم بطور غير مستقيم از راه تير ناف.

دوم : در دنيا بطور مستقيم از حبوبات و اثمار و غيره.

سوم : در خاک به روز محشر، چون نموی اشجار و نباتات که اين نموی باقی و سرمدی پس از طی کردن دوران امتحان به حضور حضرت احدی او جل جلاله است:

« وَلَمَّا يَعلَمِ اللهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنکُم وَ يَعلَمَ الصَبِرِينَ » ( آل عمران/١٤٢)

ترجمه : تا به علم مشاهداتی خداوند متعال جل جلاله ببيند مجاهدين و صابرين شما را.

٢- آيا ميدانيد ؟ چنانکه اول انسان از اسپرما در رحم تکامل يافت اين اسپرما پس از تولد به طور طفل از ماحصل زمين غذا گرفت و بزرگ شد و بعد از مردن نيز آن اسپرما در خاک مستقيماً رشد کرده و چنانکه بود تکامل نموده و به صحرای محشر به معرض سوال و جواب خود قرار گرفته به يکی از دو جای جنان يا دوزخ جايگزين می شود.

٣- آيا ميدانيد ؟ که پيدايش انسان در اول، از مليونها اسپرما يک واحد بوده اين چنين پس از مرگ باز هم از مليون اسپرما يا سلولهای گوشت و استخوانش يکی باقی مانده و به مرتبه دوم چون نموی حبوبات در زمين به حکم خدای کريم و رحيم به باران خاص به شکل انسانی مانند نمو و رشد زردک و غيره درآمده و به روی خلاصه کار و کردار دوران زندگيش به يکی از دوزخها يا جنان جايگزين می شود.

٤- آيا ميدانيد ؟ چنانکه در اول خقلت، انسان از اسپرما در سراچهء بطن مادر بطول نه ماه تکامل جسمی بی اختيار کرد اين چنين پس از تولد در طول زندگی در سراچهء دنيا به صرف نعمای گوناگون رشد جسمی و روحی برای فعال بودن صحنه های آزمون يافته  و سپس به اجل موعود مرده بازهم به مرتبه سوم در سراچه بطن خاک به آب نمناک خاص در محشر نموی باقی برای يکی از دو جايگه جنان يا دوزخ، حيات سرمدی می يابد.

٥- آيا ميدانيد ؟ که تخليق بشر از اسپرما بوده و به دنيا از نعما و لذايذ و فرآورده های خاک که به دست قدرت خالق اين همه افلاک بهم آمده رشد يافته و به اجل موعود می ميرد برای بار ثانی اسپرمای اصلی جسمش به آب خاص مثلی که بود تکامل کرده و به پاداش و کيفر کردار نيک و بد اين عالم به يکی از دو جايگه ابدی جنت يا دوزخ مستقر می شود.

٦- آيا ميدانيد ؟ که انسان در حقيقت يک اسپرماست فقط به صورت غير مستقيم در بطن مادر و بطور مستقيم از نعما و لذايذ بر و بحر که به دست هنرنمايی حضرت مولی جل جلاله به اقسام گوناگون برآمده و پس از خوردن فضله اش دوباره خاک گرديده، آماده تکامل می گردد.

هکذا در محشر به امتزاج باران خاص از خاکدان زمين، انسان نموی مثل که بود کرده و به دادگاه پرسش به روی کردار رسيده و به پاداش آن به يکی از دو سرای ابدی متوصل می شود.

٧- آيا ميدانيد ؟ چنانکه در مجسمه های رابری هرگاه پف کرده شود به شکل انسان مکمل درآيد و چون آن باد را ازو برآريد به صورت ناچيز باقی گردد. به اين ترتيب هرگاه روح از قالب ما خدای متعال خارج سازد، بدن به اندک فرصت نابود و فانی شود فقط پف کردن بار ثانی در محشر و چهره حقيقی وابدی را بروی کردارش در سرای دوم (جنان يا دوزخها) می بخشد، که البته بنابر اعمال و صحت مقال کدامين جايگاه را مستحق شود از مطالب ارزنده يی است که فوقاً گفته شود:

« يَومَ يُنفَخُ فِی الصُّورِ فَتَاتُونَ اَفوَاجًا » (النبا/١٨)

ترجمه : روزيکه دميده شود روح در قالبها (صورتها) می آيند گروه گروه اولاد بشر به محشرگاه .

٨- آيا ميدانيد ؟ در اول خلقت انسان ذره اسپرما بوده که از راه تير ناف در بطن مادر نمو کرده و به طور طفل بی درايت به جهان فانی می برآيد اين چنين پس از مرگ، اسپرمای حاصلهء جسم در بطن زمين چون دانه های اشجار روييده با همه درک حالت نهايی که از جهان فانی داشت تکامل نموده و به جنان يا دوزخها به کيفر اعمال که کرده بود برای ابد جايگزين می گردد.

٩- آيا ميدانيد ؟ آن خالقی که اسپرما را در بطن مادر نمو دهد در بين زمين نيز داده می تواند مگر رشد و نموی هزاران قسم اشجار و حبوبات را در زمين به پيش چشم خود نديده اند؟ پس ذات عظيم و حکيم که اين داند البته آن را نيز تواند و به حضرت وی جل جلاله اشکال ندارد.

« فَاعتَبِرُوأ يَاُولَی الاَبصَارِ » بپذيريد و يقين داريد ای صاحبان درايت و کمال .

١٠- آيا ميدانيد ؟ که انسان و همه جانداران روی زمين از اول خلقت تکامل شان به فورمول منفی خاک با زيادت يک مخرج مستمری فضله در خاک صورت می گيرد و آخرين سرحد فنای ظاهری اش خاک جمع خاک انجام می پذيرد.

١١- آيا ميدانيد ؟ اين دو فورمول تکامل بشر، از منفی خاک و فنايش جمع خاک، يعنی چه؟

آری : از خاک خدای متعال به او انواع حبوبات، روغنيات، اثمار، نباتات و غيره را به شمول پوشاکش هميشه ميرساند، ولی فضله و برازش به زمين است تا اخيراً همه جسدش به خاک جمع و منحل گردد.